Lees dit vóór je kinderen thuiskomen van de 1e schooldag (+ gratis poster)


Hey Reader!

1 september vandaag.

Misschien keek jij ernaar uit, misschien stelde je de start van het schooljaar liever nog wat uit ...
Het is voor mij in elk geval al zoveel jaar op rij een dag vol mixed feelings. (quite the understatement)
En dit jaar is het niet anders.

Ik keek er hoegenaamd niet naar uit. En toch weer wel.
Maar goed, ik ben toch altijd zeer opgelucht als die eerste schooldag er weer op zit.

Want spannend is het wel, hé!

Wat mij betreft: ik ben als ouder keibenieuwd — en misschien ook wat bezorgd, want ik hoop dat mijn kinderen toch een leuke dag hebben beleefd.
En dat ze zullen aarden in de nieuwe klasgroep, gewend kunnen geraken aan de nieuwe omgeving, mensen, regels, afspraken etc.

Maar ik ben zo benieuwd!

Toen onze kinderen nog veel kleiner waren durfde ik hen al eens bestoken met de vragen "En hoe was 't op school?" of "Was 't leuk?" of "Was de juf lief?" in de hoop meteen bevestiging te krijgen over het feit of het tenminste oké was geweest op school, of ze zich veilig gevoeld hadden bij de juf en opvangbegeleiders, of ze leuk gespeeld hadden etc.

En dat deed ik vaak al op het moment dat ze met hun loopfietske de school uitreden ...
Verder dan een "Goed" of "Ja." kwam het niet.

Ik had al snel door dat die vraag niet echt de manier was om tot een gesprek te komen.
Ik gaf hen niet echt de ruimte om even te bekomen, want in al mijn enthousiasme en nieuwsgierigheid vergat ik te bedenken dat mijn kind misschien gewoon wel doodmoe was.

Misschien klinkt dit voor jou ook niet onbekend? 😅

Als ons kind na zo’n eerste dag uit school komt zijn we vaak geneigd om heel veel vragen te stellen.

Hoe gaat dat bij jou, Reader?

Op welke manier begroet jij je kind(eren)?
Hoe reageer jij op je kind die geen toffe dag heeft beleefd of voor wie de prikkels te hevig waren?
Welke vragen stel je zodat ze echt met jou in gesprek willen gaan?

Ik schreef een blog met een paar goeie tips om je kind uit te nodigen tot het delen van zijn/haar ervaringen op school.
Je leest 'm hier. 👀

O ja, er zit een gratis poster bij: 35 alternatieve vragen voor "Hoe was 't op school?"

Jij, mijn liefste lezer, kan 'm hier rechtstreeks downloaden:
poster_Hoe was 't op school en 35 andere vragen.pdf

Alstemblieft.


Amai.
Ze zijn weer vertrokken, onze kinderen.

Ik hoop dat ze veiligheid mogen ervaren van leerkrachten en begeleiders die verder kijken dan hun neus lang is, die de (kleine) mens zien achter moeilijk gedrag, die oog hebben voor de worstelingen van kinderen, zonder hen te betuttelen, alleen te laten of op te zadelen met kritiek of belerende opmerkingen of duust kilo extra werk.

Ik hoop dat onze kinderen zich mogen ontplooien op een manier die bij hen past, liefst van al zonder strijd, gedoe, tegenkanting of weerstand van een systeem dat hier eigenlijk weinig of geen rekening mee houdt.

Ik wens jou en je gezin een vlotte, fijne, rustige, hoopvolle start!

P.S. Hoe beleef jij 1 september? Is het gelukt om even met je kinderen in gesprek te gaan na school? Laat het mij gerust weten via reply op deze mail.


Adinda Cocquyt

Ik ben: mama van 2, zorgleerkracht, bezieler van en coach bij Ouderschouders. Mijn ogen blinken van: chocolade, koorzang, streepjes, pasta burrata, woordmopjes, de schoonheid van imperfectie, harmonie overal. Ik schrijf over: het leven met en zonder kinderen, over groeien en klooien, over kijken achter gedrag. Welkom!

Read more from Adinda Cocquyt

Dag Reader Amai. What a blast, onze eerste groepstraining Verbindend ouderschap met respectvolle grenzen in Gent! Hoe wijs was dat, zeg? Een dikke merci aan onze deelnemers! 🙏🏻Dankzij hen vonden we de goesting en het enthousiasme om voor een tweede reeks te gaan, dus we doen ... Nog een rondje! Wij presenteren vol trots: Onze gratis introductieworkshop en een 6-delige live training Verbindend ouderschap met respectvolle grenzen. (psst, voor 15 euro; mogelijk gemaakt door de Conventie...

“Zucht. Daar gaan we weer. 🙄”Voor de zoveelste keer raap je je moed bijeen en probeer je mindful en begripvol te blijven. Je bijt op je tanden, zucht eens diep vanbinnen, ademt eens 3 keer goed in en uit. Elke. Keer. Opnieuw. Tot het niet meer gaat.Tot je emmer weer overloopt. Je vraagt jezelf af: “Is dat nu echt zo moeilijk om gewoon te luisteren en te doen wat ik vraag? Je bent verdorie zo begripvol en empathisch; je staat je kind bij telkens het grote emoties ervaart.Je neemt je elke dag...

Waarom is opvoeden zonder straffen en belonen zo moeilijk in de praktijk te brengen? Ik vroeg het aan Alfie Kohn, dé expert inzake opvoeden zonder straffen en belonen. Nee, dat is niet waar, ik heb het hem niet gevraagd. 😏 Maar ik wil toch even zijn visie delen. Kohn stelt dat een simpele ‘omdat ik het zeg!’ een stuk eenvoudiger is dan het aanleren van een nieuwe set inzichten, vaardigheden, intenties en houding t.o.v. de begeleiding van onze kinderen. Een andere reden is het feit dat je de...