Waarom is opvoeden zonder straffen en belonen zo moeilijk in de praktijk te brengen?

Ik vroeg het aan Alfie Kohn, dé expert inzake opvoeden zonder straffen en belonen.

Nee, dat is niet waar, ik heb het hem niet gevraagd. 😏
Maar ik wil toch even zijn visie delen.

Kohn stelt dat een simpele ‘omdat ik het zeg!’ een stuk eenvoudiger is dan het aanleren van een nieuwe set inzichten, vaardigheden, intenties en houding t.o.v. de begeleiding van onze kinderen.

Een andere reden is het feit dat je de langetermijneffecten van straffen en belonen niet ervaart op het moment zelf en dat je om die reden geen probleem ziet in jouw manier van opvoeden.
Het gaat dus om iets aannemen (op basis van ontzettend veel onderzoek!) zonder dat je meteen het bewijs op tafel hebt.
Dat ligt moeilijk.

Volgens hem ligt de oorzaak ook aan het feit dat een strengere aanpak veel meer geaccepteerd wordt door onze omgeving.
Omdat we dat kennen.
Omdat we zelf zo zijn opgevoed en 'er wel oké zijn uitgegroeid'.
​

Volwassenen die het graag anders willen doen zitten in een pionierspositie en krijgen veel wind van voren.
Er wordt dan verweten dat je je kinderen bepampert of dat ze opgroeien tot een nieuwe generatie narcisten die geen rekening houdt met de gemeenschap.
Of je krijgt te horen dat je zwakke mensen kweekt, of dat ze geen discipline hebben en denken dat ze alles mogen en verwachten dat al hun eisen ingewilligd worden.

En misschien ergens diep vanbinnen geloof je dat zelf. Dat is oké.
Of zit er zelfs een kern van waarheid in. Ook dat is oké.
Het feit dat je twijfelt zorgt ervoor dat er beweging mogelijk is in jouw overtuigingen.

Polen

Als streng, autoritair opvoeden — met veel controle, dwang, begrenzing, straf, 'omdat ik het zeg' — aan de ene kant van de opvoedpool staat, dan vind je permissief of toegeeflijk opvoeden — met weinig begrenzing, veel toelaten, 'doe maar wat', ‘alles is goed’, on demand, veel uitleg en onderhandelingen — aan de andere kant.

Maar de clou is: ze staan op dezelfde lijn.

Alles wat zich tussen die twee polen bevindt - met al die verschillende vormen van opvoeden - is waar we allemaal staan.
We laveren eigenlijk voor een heel groot stuk op die lijn.
Jij staat misschien op dit moment meer aan de strenge kant of net omgekeerd, aan de toegeeflijke kant.
En je (ex-)partner staat daar ook ergens.
Of je bent in bepaalde situaties eerder permissief en op andere momenten kom je dan weer autoritair uit de hoek.
En later, als je misschien grootouder wordt, zal je weer op een andere plek gaan staan ...

Bemoedigend opvoeden zit dus ook op diezelfde lijn.
In het midden, zo ongeveer.
En ik ben vast van plan om dit de norm te maken.
Ambitieus plan.
Maar als we 't samen doen, komen we al een heel eind ver, Reader! 🤟🏼

Geen enkele opvoedstijl is goed of fout.

Elk heeft zijn voor-en nadelen.
Je doet wat je zelf leerde, of waar jij je veilig bij voelt, je doet het anders dan je ouders of net op dezelfde manier.

Ieder kind groeit sowieso op, dankzij jou en af en toe ook ondanks jou.
Dat is bij mij en mijn kinderen niet anders.
En elke ouder doet wat zij/hij kan.
Daar geloof ik stellig in.
Ook jij, ook jouw eigen ouders.

Waar het over gaat is wat je voor je kind in gedachten hebt.
Welke ouder wil je zijn? Welke waarden wil je je kind meegeven? Wat wil je bereiken met je opvoeding?
Wil je dat je kinderen je gehoorzamen en de regels volgen, dan zijn straffen en belonen werkzame strategieën.
Wil je je kinderen leren om kritisch na te denken, zelfdiscipline te ontwikkelen en te leren vertrouwen op hun innerlijk kompas?
Dan heb je andere strategieën nodig.

Enter: bemoedigend opvoeden.
Dat is vriendelijk zijn zonder zwak te zijn en kordaat zijn zonder gemeen te zijn.

Kijk, we hebben altijd een keuze.

We kunnen competitief of coöperatief zijn, respectvol of dwingend, begripvol of controlerend, vanuit angst of vanuit vertrouwen handelen, we kunnen onze kinderen leren om macht te gebruiken als middel om iemand te controleren en in het gareel te houden of als manier om de regie over je eigen leven te hebben …

Bemoedigend opvoeden kan je in de praktijk kan brengen zonder je kind te laten opgroeien tot een überverwend nest dat alles bepaalt of een foute rebel die zich van medemens en maatschappij geen bal aantrekt of een braaf, volgzaam schaap dat last heeft van faalangst en perfectionisme.

Allez, toch niet enkel en alleen door jouw toedoen. 😄

Want dat wil ik wel even keihard onderstrepen: we hebben niet alles in de hand.
De persoonlijkheid van je kind is van bij geboorte aanwezig.
Een kind dat van jongsaf aan eerder angstig en pessimistisch naar de wereld kijkt moet je niet willen veranderen in een positivo die ineens zonder nadenken alle uitdagingen aangaat die op zijn pad komen.

In de Oudercursus Opvoeden met Positive Discipline ga ik o.a. dieper in op streng en toegeeflijk opvoeden en hoe jij die kennis en inzichten kan inzetten in de opvoeding van jouw kind(eren).
Eens piepen kan geen kwaad.
Je inschrijven ook niet. 🤩

>> Voor meer info over de oudercursus en wat de positieve effecten zijn van Positive Discipline, klik hier.

>> Voor de ik-ben-wel-geïnteresseerd-maar-ik-weet-niet-of-het-iets-voor-mij-is-mens: ik heb aan jou gedacht!

Gratis Positive Discipline workshop

— do av 22/04/2021 om 20:00
— za vm 24/04/2021 om 10:00

Je kan je hier inschrijven voor de gratis workshop.
Doe mee, proef van Positive Discipline en bepaal daarna of het iets voor jou is.

Zo, ik rond graag af met een rondje van Liz & Mollie.

​
Ik zie je graag verschijnen binnenkort.
Op een workshop of in de cursus.
Of in 't echt.

Toedeloe!

All the love.

A.

P.S. ALs je 't nog niet hebt, mijn e-book Bemoediging werkt! vind je hier.